Leira, kobieta, która osiągnęła wszystko i mogła cieszyć się własną dojrzałością, znana była ze szczególnego przyjmowania gości w swojej rozgrzanej słońcem willi. Ktokolwiek przybywał do jej bram, nie był wpuszczony do środka, dopóki nie wypił szklanki specjalnego nektaru. Leira przygotowywała go własnoręcznie: sok i zmiksowany miąższ dojrzałego mango, nektar irysów, szczypta cierpkiej wanilii.

Napój ten był tak soczysty, słodki i nasycony latem, że goście zapominali o wszystkich niepowodzeniach, nagromadzonych w ciągu dnia urazach, irytacji, złości na swoich wrogów. Dzięki temu Leira czasami nawet zbliżała do siebie wrogie obozy. Wiedziała, że po wypiciu jej nektaru goście mogą swobodnie i przyjaźnie porozmawiać. Wiedziała, jak rozbroić ludzi i korzystała z tego bez wahania i wyrzutów sumienia. W końcu ludzie sami pragnęli choć na chwilę poczuć szczerość, bezpośredniość i łagodność - stan słodkiej beztroski, kiedy wydaje się, że świat sam się utrzyma.