Uncensored 100 ml

Miasto wysyłało sygnały ratunkowe, jak tylko umiało. Latarnie kamiennych ulic. Neony barów i pubów. Ekrany telefonów tych, którzy torowali sobie drogę przez zaułki, gdzie światło nie gościło od lat.
W jednym z takich zakamarków Epif sprzedawał rum. Sprzedawał go kobietom, mężczyznom, starcom — wszystkim, którzy tego pragnęli. Kobietom, oprócz rumu, zawsze dodawał komplement.

— Jesteś jak dojrzała cytryna — czas cię zerwać.
— Twoje usta jak cząstki grejpfruta.
— Twoje ciało pachnie pożądaniem.

Nie znał wstydu i nie miał w sobie ani grama autocenzury. Ale jego rum był równie nasycony smakami, co on sam — słowami.

Drewno dębowych beczek zmiękło od alkoholu i grzało aż do kości. Gorycz skórki cytrusów przyćmiewała gorycz nowin. A moc trunku odbierała uwagę wszystkiemu poza tym ciemnym podziemiem, pełnym beczek, butelek i wspomnień o każdej twarzy tego kamiennego miasta.